Grzybobranie w Załęczańskim Parku Krajobrazowym – gdzie, kiedy, jakie grzyby

Grzybobranie w Załęczańskim Parku Krajobrazowym najlepiej planować od sierpnia do października, 3–7 dni po solidnym deszczu. W lasach mieszanych wokół Załęcza i Wielunia zbiera się podgrzybki, borowiki, maślaki, kurki i kanie. Okolice Wielunia i Załęcza Małego trafiły na listę siedmiu najlepszych miejsc na grzyby w województwie łódzkim, przygotowaną przez Radio Łódź. Pamiętaj tylko, że w rezerwatach przyrody na terenie parku zbieranie grzybów jest zabronione.

Dlaczego warto jechać na grzyby do Załęczańskiego Parku?

Załęczański Park Krajobrazowy leży na południowo-zachodnim krańcu województwa łódzkiego, wokół Wielkiego Łuku Warty. Lasy są tu zróżnicowane: obok sosnowych borów rosną lasy mieszane z dębami, bukami i brzozami. Taka mozaika sprzyja wielu gatunkom grzybów, a w jednym lesie można trafić i na podgrzybki, i na koźlarze.

Drugi atut to spokój. Park nie jest tak oblegany jak lasy pod Łodzią, a w tygodniu można chodzić godzinami i nikogo nie spotkać. Jeśli pod Łodzią jest sucho, a nad Wartą przeszły deszcze, to właśnie tu warto szukać.

Kiedy na grzyby w Załęczańskim Parku Krajobrazowym?

Sezon grzybowy w łódzkim trwa zwykle od sierpnia do października, ale wszystko zależy od pogody. Grzyby najlepiej rosną, gdy po deszczowych dniach przychodzą ciepłe noce. Najpewniej jest 3–7 dni po solidnych opadach, bo zaraz po ulewie jest zwykle za wcześnie.

W latach z suchym latem sezon potrafi się opóźnić, a wysyp bywa krótki. Dlatego zanim wyjedziesz, sprawdź, czy w okolicy Wielunia faktycznie padało. Wcześnie rano masz też większe szanse niż w sobotnie południe, gdy las przeszli już inni grzybiarze.

Jakie grzyby rosną w Załęczańskim Parku?

W lasach mieszanych w okolicach Wielunia i Załęcza Małego zbiera się przede wszystkim podgrzybki, borowiki, maślaki i kurki. Nie brakuje też kani czubajek, które rosną na skrajach lasów i na polanach. W starszym borze z mchem łatwiej o podgrzybki, a tam, gdzie do sosny dochodzą brzozy i dęby, rośnie szansa na koźlarza i borowika.

Kanie wymagają szczególnej ostrożności, bo młode okazy można pomylić z trującymi muchomorami. Zasada jest prosta: zbieraj tylko te grzyby, które znasz na pewno. Jeśli masz choćby cień wątpliwości, zostaw grzyba w lesie.

Gdzie nie wolno zbierać grzybów?

W parku krajobrazowym grzyby można zbierać, ale nie wszędzie. Zbieranie jest zabronione w rezerwatach przyrody. Na terenie Załęczańskiego Parku są to m.in.:

• rezerwat „Węże” na Górze Zelce;

• „Dąbrowa w Niżankowicach”;

• w części śląskiej: „Bukowa Góra” i „Szachownica”.

Rezerwaty są oznaczone tablicami, więc łatwo je rozpoznać.

Poza tym obowiązują zasady z ustawy o lasach. Stałym zakazem wstępu objęte są:

• uprawy leśne do 4 metrów wysokości;

• powierzchnie doświadczalne i drzewostany nasienne;

• ostoje zwierząt;

• źródliska rzek i potoków;

• obszary zagrożone erozją.

Nadleśniczy może też wprowadzić okresowy zakaz wstępu, np. przy dużym zagrożeniu pożarowym albo podczas prac leśnych. Takie miejsca oznacza się tablicami „zakaz wstępu” z podaniem przyczyny.

Jak bezpiecznie zbierać grzyby?

Kilka prostych zasad sprawia, że grzybobranie kończy się smaczną kolacją, a nie wizytą w szpitalu:

• Zbieraj tylko grzyby, które znasz i co do których masz pewność, że są jadalne.

• Nie ufaj domowym testom typu „srebrna łyżeczka” czy „gorzki smak”, bo potrafią być bardzo mylące.

• Omijaj pobocza dróg, bo grzyby łatwo wchłaniają metale ciężkie.

• Zbieraj do wiklinowego koszyka, a nie do foliowej torby, w której grzyby szybko się psują.

• Ubierz się na las: długie rękawy i nogawki oraz kalosze chronią przed kleszczami.

• Nie zbieraj grzybów chronionych ani bardzo starych okazów, bo są ważne dla lasu.

Grzybobranie z noclegiem nad Wartą

Na grzyby najlepiej wyjść o świcie, dlatego wygodnie jest nocować na miejscu. Resort Stara Wieś leży w samym środku Załęczańskiego Parku Krajobrazowego, w sosnowym lesie nad Wartą. Rano wychodzisz z koszykiem prosto spod domku, a po powrocie czyścisz grzyby na tarasie.

Nasze domki w lesie mają w pełni wyposażone kuchnie, więc jajecznicę z kurkami albo zupę grzybową ugotujesz od razu po powrocie z lasu. Więcej o jesiennych spacerach z koszykiem przeczytasz na stronie grzybobranie nad Wartą. Wędkarze mogą połączyć grzyby z łowieniem ryb, bo resort to także łowisko z noclegiem nad stawem i rzeką.

Najczęściej zadawane pytania

Kiedy jechać na grzyby do Załęczańskiego Parku Krajobrazowego? Najlepiej od sierpnia do października, 3–7 dni po solidnych opadach. Grzyby rosną najszybciej, gdy po deszczu przychodzą ciepłe noce. Szczyt sezonu przypada zwykle na wrzesień.

Jakie grzyby można znaleźć w okolicach Wielunia? W lasach mieszanych w okolicach Wielunia i Załęcza Małego zbiera się głównie podgrzybki, borowiki, maślaki, kurki i kanie czubajki. Późną jesienią można trafić na opieńki.

Czy w Załęczańskim Parku Krajobrazowym wolno zbierać grzyby? Tak, ale nie w rezerwatach przyrody, takich jak „Węże” czy „Dąbrowa w Niżankowicach”, i nie w miejscach objętych zakazem wstępu do lasu, np. na uprawach leśnych do 4 metrów wysokości. Takie miejsca są oznaczone tablicami.

Gdzie sprawdzić, czy zebrane grzyby są jadalne? W sezonie grzyboznawcy w stacjach sanitarno-epidemiologicznych bezpłatnie oceniają zebrane grzyby. Najbliżej Załęcza jest sanepid w Wieluniu. Przed wizytą warto zadzwonić i zapytać o godziny konsultacji.

Gdzie na grzyby w łódzkim poza Łodzią? Popularne kierunki to m.in. lasy wokół Spały i Puszcza Pilicka, Lasy Bolimowskie, okolice Opoczna i Sieradza oraz Załęczański Park Krajobrazowy na zachodzie województwa. Tam warto jechać zwłaszcza wtedy, gdy pod Łodzią jest sucho, a nad Wartą przeszły deszcze.